Vroeger: congres Milaan 1880
In 1880 werd, tijdens het 2e internationaal congres van dovenonderwijzers (ICED) in Milaan, een resolutie aangenomen.
In de resolutie staat dat bij het onderwijs aan dove kinderen het beste de ‘orale methode’ kon worden gebruikt. De leerkrachten moesten tijdens de les gesproken taal gebruiken, zonder enige vorm van ge-baren. De dove leerlingen zouden de les moeten volgen met behulp van spraakafzien.
Waarom deze resolutie?
Een deel van de congresgangers vond dat gebaren slecht was voor de (taal)ontwikkeling van dove kinderen. Gebarentaal, zo vonden zij, was immers geen taal.
Welke gevolgen had dit?
Het gebruik van gebarentaal werd op veel dovenscholen streng verboden. Dit had tot gevolg dat leerlingen veel informatie misten. Ook werd een derde van de medewerkers bij het dovenonderwijs ontslagen: zij waren doof.
Nu: congres Vancouver 2010
In juli 2010 werd, tijdens het 21ste internationaal congres van dovenonderwijzers (ICED) in Vancouver, opnieuw een resolutie aangenomen.
In de principe-uitspraak staat dat:
- de resolutie van Milaan wordt verworpen.
- de schadelijke gevolgen van het congres in Milaan worden erkend en oprecht worden betreurd.
Daarnaast worden alle landen van de wereld opgeroepen om in hun onderwijs aan dove leerlingen alle alle talen en alle vormen van communicatie te accepteren en te respecteren.
Wat nu?
Dovenschap is erg blij met deze nieuwe resolutie.
Wij hopen dat de Nederlandse doveninstituten de uitspraak overnemen.
Wilt u onze brief aan ICED en de nieuwe resolutie lezen? Kijk dan op de website van Dovenschap: www.dovenschap.nl. Beiden zijn in het Engels; aan de vertaling in het Nederlands wordt gewerkt.
