
In 1880 is in Milaan door 160 onderwijzers in het dovenonderwijs over de hele wereld het besluit genomen dat dove kinderen geen onderwijs meer mogen krijgen in gebarentaal.
Gebarentaal in het onderwijs werd dus verboden.De gevolgen hiervan zijn groot: geen toegang meer tot goed onderwijs, geen toegang meer tot informatie. Ook accepteerden horende mensen de gebarentaal niet meer.
Gebarentaal = toch een echte taal
Vanaf de jaren 50 werd steeds meer onderzoek gedaan naar gebarentaal. Uit de eerste onderzoeken werd al snel duidelijk dat gebarentaal toch een echte taal is met eigen grammatica, eigen woordenschat enzovoorts.
Daarna begonnen dove mensen over de hele wereld steeds meer gebarentaal te gebruiken. Ze eisten erkenning van hun moedertaal. In de jaren 80 begon het tweetalig onderwijs aan dove kinderen in Nederland. Dit tweetalig onderwijs wordt nog steeds gegeven.
VN-verdrag

Op 13 december 2006 keurt de Verenigde Naties (VN) het verdrag inzake de Rechten van mensen met een handicap goed. Dit verdrag is ook voor ons belangrijk. In het verdrag staat dat herkenning en promotie van het gebruik van Gebarentaal belangrijk is voor toegang tot informatie en vrijheid van meningsuiting (artikel 21). In artikel 24 staat dat mensen met een beperking (dus ook dove mensen) recht hebben op onderwijs dat past bij hun behoefte (eigen taal).
WFD-resolutie
Tijdens het WFD (= Wereld Federatie van Dove mensen) -congres in Madrid in de zomer van 2007 is het besluit aangenomen dat dat gebarentaal een mensenrecht is voor alle dove mensen. Dat dus ook het onderwijs aan dove kinderen in gebarentaal (en ook in andere talen) moet worden gegeven. Deze besluiten (=resolutie) zijn gemaakt op basis van het VN-verdrag.
Verzoek om excuses

In de zomer 2010 wordt voor de 21e keer het ICED-congres gehouden. Onderwijzers in het dovenonderwijs over de hele wereld komen dan bij elkaar in Vancouver (Canada). Omdat het besluit tot verbod op gebarentaal in het onderwijs veel problemen heeft opgeleverd voor dove mensen na 1880 eist de Canadese Dovenschap (CAD = Canadian Association of the Deaf) dat de ICED in het openbaar excuses aanbieden voor de besluiten die ze heeft genomen in 1880.
Verzoek om acceptatie van WFD-resolutie

De Canadese Dovenschap eist ook dat de onderwijzers in ICED zich herkennen in de WFD-resolutie en het ook accepteren. Accepteren betekent dan: de ICED stimuleert dat de WFD-besluiten worden verwerkt in het beleid van het dovenonderwijs in de hele wereld.
Dovenschap doet mee
De CAD vraagt aan alle Dovenorganisaties in de hele wereld om de eis aan de ICED te ondersteunen. Dat betekent dus dat de dovenorganisaties ook een brief moeten schrijven naar de ICED met verzoek om excuses. Omdat Dovenschap al bezig is met juridische erkenning van de NGT en strijdt voor twee-talige onderwijs aan dove kinderen, schrijft Dovenschap ook een brief aan ICED.
Vlogs
In vlogs (korte filmpjes) wordt in Internationale gebaren verhaald over het verzoek om excuses over 'Milaan 1880'. De vlogs ziet u hieronder:
1e vlog: Waarom eisen wij een verklaring van excuses van de ICED?
2e vlog: Waarom moeten Dove Burgers over de hele wereld naar Vancouver komen in juli 2010?




